جوی در ساعتهای مشخصی به باغها میرسد؛ سهم هرکس با زمان اندازهگیری میشود، نه با حجم آب. اینکه آب به چه کسی و چه مدت میرسد، با نظمی تعیین میشود که از هر ساعتی در آبادی قدیمیتر است.
عکاسی در سه روز انجام شد، بیشتر در آن دو ساعتی که سهمها دستبهدست میشوند.
ترتیب روایت
- مکان
- آدم
- محیط
- کنش
- جزئیات
- رابطه
- لحظهٔ آرام
- قاب پایانی
جوی از پایینترین نقطهٔ آبادی وارد باغها میشود و پیش از رسیدن به آخرین کرت، چهار بار تقسیم میشود.
نوبت با کسی است که سهم آن ساعت را دارد. انتظار در سایهٔ دیوار میگذرد.
هر باغ یک سدّ خاکی کوچک دارد و سنگی برای نگهداشتنش. هر دو جایی گذاشته میشوند که بینگاهکردن هم پیدا شوند.
سدّ با یک فشار پا باز میشود و آب در حدود چهار ثانیه ردیفی را که برایش تعیین شده پیدا میکند.
نشانِ روی دیوار نشان میدهد وقتی سهم کامل است، آب باید تا کجا برسد.
تحویل نوبت بدون گفتوگوی زیاد انجام میشود. نفر بعدی از قبل سر گوشه ایستاده است.
میان دو سهم، جوی یک دقیقه خالی میماند و صدا کاملاً عوض میشود.
تا اواخر صبح آب رفته است و خاک شکل مسیرش را نگه داشته.
یادداشتهای میدانی
- عکاسی در سه روز انجام شده است. TODO(content): تاریخها و نام جوی تأیید شود.
- اجازهٔ عکاسی داخل هر باغ جداگانه از صاحب همان باغ گرفته شد.
- چیزی اضافه یا حذف نشده است. ویرایش فقط شامل تنالیته، رنگ و برش است.
اگر به پروژهٔ شما نزدیک است
میتوانید کمک کنید این روایت را بگوییم؟
معمولاً یک گفتوگوی کوتاه کافی است تا روشن شود آیا یک مکان، یک زمانبندی و مجموعهای از اجازهها میتوانند روایتی مثل این را نگه دارند یا نه.